استفاده از حلال مناسب جهت ايجاد بهترين خصوصيت‌هاي فيزيكي و شيميايي در طراحي روكش‌هاي سطح حائز اهميت بسياري است. تبخيرپذيري حلال نيز مهم بوده، پليمريزاسيون و شبكه‌اي شدن رزين مي‌تواند متأثر از نوع حلال استفاده شده باشد. طيف سنجي آمپدانس الكتروشيميايي ابزار مناسبي براي تشخيص كمي و كيفي خصوصيات روكش سطح است كه در سالهاي اخير استفاده از آن گسترش يافته است. در اين تحقيق، متغيرهاي مختلف روكش سطح بر پايه رزين اپوكسي در دو نوع حلال متفاوت مورد بررسي قرار گرفته است. اين متغيرها عبارتند از: مقاومت روكش سطح، ظرفيت خازن روكش سطح، مقاومت انتقال بار مرز مشترك و ظرفيت خازن لايه دوگانه الكتريكي. حلال‌هاي استفاده شده زايلن و متيل پيروليدينون نرمال در روكش اپوكسي بوده است