کلیر پلی یورتان

این لاك بر پایه رزین اكریلیك و هاردنر ایزوسیانات بعنوان لایه محافظ بر روی سیستم های اپوكسی، پلی یورتان، الكید ایزوسیانات مورد استفاده قرار می گیرد. این لاك دارای شفافیت عدم زرد شده گی، قابلیت حفظ برق، مقاومت در برابر اشعه UV، سختی بالا و چسبندگی بسیار خوب می باشد و در صنایع خودرو، موتورسیكلت سازی و صنایع چوب استفاده می شود. اعمال آن بر روی پوشش های متالیك سازگار با آن سبب حفظ زیبایی و برق بیشتر این پوشش ها می شود.

تعداد اجزا	دو جزئی
زمان خشك شدن سطحی	كمتر از 2 ساعت
زمان خشك شدن عمقی	كمتر از 8 ساعت
زمان سخت شدن كامل	7 روز
حداكثر زمان مجاز مصرف بعد از اختلاط اجزا	6 ساعت

در زمانیكه از هر یك از اجزاء رنگ (A,B) استفاده نمی شود حتماً درب ظرف مربوطه به خوبی بسته شود تا از تبخیر حلالهای موجود و به ویژه نفوذ رطوبت بداخل ظرف هاردنر جلوگیری شود.

رنگ رویه پلی یورتان :

این رنگ بر پایه رزین آلكید و سخت كننده ایزوسیانات تشكیل شده و در قیاس با سیستم پلی یورتان از نظر مقاومت فیزیكی و شیمیایی در رده پایین تری قرار می گیرد و تحت تابش UV و نور خورشید مقاومت خوبی در خصوص حفظ ثبات و براقیت و سختی بالا دارد. این پوشش بر روی فلز، قطعات ABS و فایبر گلاس و دیگر آستری ها قابل استفاده است.

تعداد اجزا	دو جزئی
زمان خشك شدن سطحی	كمتر از 2 ساعت
زمان خشك شدن عمقی	كمتر از 8 ساعت
زمان سخت شدن كامل	7 روز
حداكثر زمان مجاز مصرف بعد از اختلاط اجزا	6 ساعت

روش اعمال :
هر یك از اجزا را قبل از اختلاط به خوبی میكس كنید، آنگاه با رعایت نسبت اختلاط آنها را به هم افزوده و هم بزنید، سپس به میزان لازم تینر به سیستم اضافه كرده و میكس كنید.
فاصله سر نازل تا قطعه كار، فشار باد و سرعت حركت دست كنترل شود.
در طول مدت زمان اعمال رنگ، بایستی رنگ موجود در مخزن بطور مداوم و به آرامی هم بخورد.
حركت اسپری بایستی بطور یكنواخت و موازی با سطح قطعه كار صورت گیرد و در هر بار پاشش %50 سطح پاشیده شده قبلی پوشیده شود.
در هنگام پاشش رنگ در فضای آزاد، به جهت حركت و سرعت باد توجه شود.
رعایت فاصله زمانی مناسب مابین اجرای لایه های آستر، میانی و رویه الزامیست.
با توجه به pot life اعلام شده برای رنگ، دقت شود كه متناسب با حجم كار، دو جزء مخلوط شوند و در صورت اتمام زمان pot life از مخلوط رنگ استفاده نشود. در زمانیكه از هر اجزاء رنگ (A,B) استفاده نمی شود حتماً درب ظرف مربوطه به خوبی بسته شود تا از تبخیر حلالهای موجود جلوگیری شود

اولین پلی یورتان ، از واكنش دی ایزوسیانات آلیفاتیک با دی آمین به دست آمد. اتو بایر و همكارانش اولین بار این پلی یورتان را معرفی نمودند که به شدت آبدوست بود و بنابراین به عنوان پلاستیک یا فیبر نمی توانست مورد استفاده قرار گیرد. واكنش بین دی ایزوسیانات های آلیفاتیک و گلیكول ها منجر به تولید پلی یورتانی با خصوصیات پلاستیكی و فیبری گردید. به دنبال آن، با استفاده از دی ایزوسیانات آروماتیک و گلیكول های با وزن مولكولی بسیار بالا ، پلی یورتانی به دست آمد كه خانواده مهمی از الاستومر های ترموپلاستیک به شمار می رود.

خواص یورتان ها از مواد ترموست بسیار سخت تا الاستومر های نرم تغییر می كند. از پلی یورتان های ترموپلاستیک ، در ساخت وسایل قابل كاشت بسیار مهمی استفاده می شود ، چرا كه دارای خواص مكانیكی خوب نظیر استحكام كششی ، چقرمگی ، مقاومت به سایش و مقاومت به تخریب شدن ، به علاوه زیست سازگاری خوب می باشند

همه پلیمرها امكان تخریب دارد و پلی یورتان ها نیز از این قاعده مستثنی نیست جهت جلوگیری از تخریب پلی یورتان ها روش های مختلفی وجود دارد. كه شامل هیدرولیز ، فتولیز ، سلولیز ، تومولیز ، پیرولیز (تجزیه در اثر حرارت) وتخریب بیولوژیک ، ترک بر اثر استرس محیطی ، اكسید شدن و تخریب بوسیله میكروب و قارچ ها می شود.

در حالت بیولوژیک تنش محیطی باعث ایجاد ترک می شود كه در نهایت شكست ممكن است به وجود آید و باعث ایجاد تخریب سطحی ویژه در پلیمر شود. آنزیم ها نیز می توانند باعث تخریب پلی یورتان ها شود. تخریب میكروبی ، یك واكنش تجزیه شیمیایی است كه به وسیله حمله میكرو ارگانیسم ها صورت می گیرد. آنزیم ها و قارچ ها نیز ممكن است پلی یورتان ها را تخریب كند.

پیوندهای مستعد برای تخریب هیدرولیتیک در پلی یورتان ها، پیوندهای استری و یورتانی است. استرها به اسید و الكل تجزیه می شود و پیوندهای یورتانی در نتیجه تخریب شدن به كربامیک اسید و الكل هیدرولیز می شود.

تركیبات مسئول تخریب پلیمرها در بدن شامل آب ، نمک ، پراكسیدها و آنزیم ها است. به طور كلی مولكول هایی مانند ویتامین ها و رادیكال های آزاد باعث تسریع كردن تخریب می شود. اگر پلی یورتان هیدروفوب باشد تخریب معمولاً در سطح مواد انجام می شود. اگر پلی یورتان ها هیدروفیل باشد ، آب در توده پلیمر وارد شده و تخریب در سرتاسر ماده اتفاق می افتد.

پلی یورتان

پلی یورتانها ترکیباتی هستند که در ساختار آنها پیوند یورتانی وجود دارد.

 
 پلی یورتان(PU) نام عمومی پلیمرهایی است که دارای پیوند یورتانی می باشند. پیوند

یورتانی     از طریق واکنش افزایشی بین یک گروه ایزوسیانات و یک ترکیب دارای هیدروژن

 فعال مثل گروه هیدروکسیل تشکیل شده است.

گروه های ایزوسیانات به شدت واکنش پذیر بوده و به همین علت پیشرفت واکنش آنها نیاز به

 افزایش دما ندارد.(واکنش در دمای محیط صورت می گیرد) مهمترین ویژگی این گروه از 

 پلیمرها این است که پس از واکنش ساخناری پایدار بوجود می آید.

 خلاصه اینکه، پلی یورتان در اشکال مختلف مانند: فرآورده های فوم، فیلم، الاستومرها،

پودرها،  مایعات و امولوسیون ها قابل تولید هستند.

گروه بندی رنگهای پلی اورتان

به طور کلی رنگهای پلی اورتان را از نظر نحوه کاربرد و چگونگی تشکیل لایه به دو گروه رنگهای یک جزئی و رنگهای دو جزئی تقسیم می کنند. البته این طبقه بندی بدون در نظر گرفتن پایه حلالی یا غیر حلالی بودن این رنگها است. در ضمن اداکت ها NCO_ در هر دو سامانه یک جزئی و دو جزئی قابل مصرف می باشند.در مجموع در استانداردهای بین المللی این رنگها به شش گروه زیر تقسیم می شوند: گروه(1) : سامانه های یک جزئی بر پایه اورتانهای اصلاح شده با روغن یا اورتان الکیدها: این گروه فاقد ترکیبات فعال CO_ بوده و از طریق باندهای دو گانه موجود در روغن ها(اسیدهای چرب غیر اشباع) به روش اکسیداتیو در هوا، خشک می شوند. گروه(2): سامانه های یک جزئی که در مجاورت رطوبت سخت می شوند: این سامانه ها حاوی گروه های فعال NCO_ بوده و در اثر ترکیب این گروه ها با رطوبت هوا، خشک می شوند. گروه(3): سامانه های یک جزئی بر پایه رزین حاوی گروه های هیدروکسیل و ایزوسیانات های بلوکه یا مخفی شده ایزوسیانات های مذکور در اثر حرارت( معمولاً 105) از ترکیب بلوکه کننده( معمولاً کاپرولاکتام) آزاد شده، سپس با ترکیبات حاوی گروه هیدروکسیل که از قبل در مخلوط موجود است وارد واکنش شده و سخت می شوند. گروه(4): سامانه های دو جزئی حاوی گروه هیدروکسیل وگروه NCO_ در یک بسته بندی ایزوسیانات موجود در این سامانه در اثر ممانعت های فضائی و همچنین از نظر ترمودینامیکی بسیار غیر فعال است. در این سامانه کمی قبل از اعمال رنگ، جزء دوم را که دارای شتاب دهنده مناسب می باشد به جزء اول افزوده بلافاصله رنگ را مورد استفاده قرار می دهند.
گروه(5): سامانه های دو جزئی بر پایه ترکیبات حاوی گروه هیدروکسیل با ساختار شیمیایی پلی استر اشباع، اکریلیک و یا اپوکسی های با جرم مولی بالا( درصد هیدروکسیل بالا) و اداکت های ایزوسیانات که قبل از استفاده با یکدیگر مخلوط می شوند.
گروه(6): این گروه سامانه های یک جزئی را که از بسپارش پلی ال و پلی ایزوسیانات های مناسب با نسبت برابر (NCO:OH=1:1) بدست می آید، شامل می شود و به عبارتی فاقد گروه عامل فعال می باشد. این محصولات تراکمی ، غالباً خطی بوده و یا فقط به میزان کمی شاخه جانبی دارند. تشکیل لایه در این سامانه فیزیکی بوده و کاربرد آنها برای رنگ آمیزی چرم، برخی انواع لاستیک ها و مواد مصنوعی می باشد